مادرانه

عاقبت  در یک شب از شبهای دور کودک من پا به  دنیا می نهد

آن زمان بر من خدای مهربان نام شورانگیز مادر می نهد

آن زمان طفل قشنگم بی خیال  در میان بسترش خوابیده است

بوی او چون عطر پاک یاس  ها در مشام جان من پیچیده است

آن زمان دیگر وجودم  مو به مو بسته  با هستی طفلم میشود

آن زمان در هر رگ من جای خون مهر او در تاروپودم میشود

میفشارم پیکرش را در برم  گویمش چشمان خود را باز کن

همچو عشق پاک من جاوید باش در کنارم زندگی آغاز کن

میگشاید نور چششم دیدگان ، بوسه ها از مهر بر رویش زنم

گویمش آهسته ای طفل عزیز می پرستم من تو را